พะยูนไทยกำลังจะหายไป เรายังช่วยได้ แต่ต้องลงมือทันที

พะยูนไม่ใช่นักล่า พวกมันพึ่งพาเพียงอย่างเดียวคือ ทุ่งหญ้าทะเล แหล่งอาหารหลักที่จำเป็นต่อการอยู่รอด แต่เมื่อหญ้าทะเลเสื่อมโทรมจากมลพิษ การพัฒนาก่อสร้างตามแนวชายฝั่ง และการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อม พยูนไม่มีอาหารเพียงพอ ร่างกายอ่อนแอ และต้องอพยพไกลขึ้นเพื่อหาแหล่งอาหารใหม่

ยิ่งอพยพมาก ความเสี่ยงยิ่งเพิ่มขึ้น ข้อมูลจากกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งระบุว่า 86% ของการตายมีสาเหตุจากมลพิษและขยะพลาสติกในทะเล และ 24% เกิดจากการถูกใบพัดเรือชน สถานการณ์นี้ทำให้พะยูนในประเทศไทยถูกจัดอยู่ในสถานะ “มีความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ (Vulnerable)” ตามการประเมินของ IUCN และกำลังเข้าใกล้จุดวิกฤต  

อ่านต่อเพื่อเข้าใจวิกฤตที่กำลังเร่งตัวขึ้น

แผน 5 ปี เพื่อพาพะยูนกลับบ้าน

วันนี้ ความร่วมมือจากหลายภาคส่วนกำลังเกิดขึ้นเพื่อฟื้นทะเลอันดามัน นักวิทยาศาสตร์ ชุมชนประมง หน่วยงานรัฐ และภาคการท่องเที่ยวกำลังร่วมกันฟื้นฟูทุ่งหญ้าทะเล—แหล่งอาหารเดียวของพะยูน ภายใต้แผนระยะเวลา 5 ปี มีเป้าหมายฟื้นฟูพื้นที่รวมสูงสุด 800,000 ตารางเมตร ในแนวชายฝั่งที่พยูนกำลังอพยพเข้าไปหาอาหาร เพื่อให้ประชากรพยูนสามารถตั้งหลักและฟื้นตัวได้อีกครั้ง

ในปีแรก องค์กรพิทักษ์สัตว์แห่งโลกจะวางรากฐานการทำงานใน 4 พื้นที่สำคัญ ได้แก่ อ่าวปากคลอก จังหวัดภูเก็ต เกาะยาวใหญ่ และเกาะพระทอง จังหวัดพังงา และอ่าวทุ่งนางดำ จังหวัดพังงา ผ่านการจัดทำฐานข้อมูลสถานะหญ้าทะเลและจำนวนพะยูน การฟื้นฟูและติดตามการเจริญเติบโตของหญ้าทะเลเพื่อพัฒนาเป็นพื้นที่นำร่อง พร้อมจัดตั้งและเสริมความเข้มแข็งเครือข่ายอาสาสมัคร Dugong Guardians เพื่อร่วมวางแผน ฟื้นฟู และติดตามสถานการณ์พะยูนอย่างต่อเนื่อง

อ่านต่อเพื่อดูรายละเอียด

โครงการนี้ขับเคลื่อนโดยคนในพื้นที่ ชุมชนไม่ใช่เพียงผู้ได้รับผลกระทบ แต่คือผู้พิทักษ์ทะเลของตนเอง ชาวประมง ครอบครัว และคนรุ่นใหม่ในพื้นที่อันดามันนำการฟื้นฟูทุ่งหญ้าทะเล ช่วยติดตามพะยูนอย่างใกล้ชิด และเฝ้าระวังความเสี่ยงในทะเลทุกวัน

เครือข่าย Dugong Guardians จึงเป็นพลังชุมชนที่เชื่อมองค์ความรู้ท้องถิ่นกับงานวิชาการ และทำงานร่วมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในระดับพื้นที่อย่างต่อเนื่อง

ร่วมเป็นส่วนหนึ่งของการเปลี่ยนแปลงวันนี้ คุณไม่ได้เพียงช่วยพะยูน แต่กำลังเสริมพลังให้ทะเลไทยฟื้นตัวอย่างยั่งยืน